Saturday, March 9, 2013

ഒമര്‍ഖയാം ചിരിക്കുമ്പോള്‍



ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍ വന്നിരുന്നു ഒമര്‍
പുണ്യ പുരാതനന്‍ വന്ദ്യ വയോധികന്‍ .
ജാമിതീയത്തിന്‍ ത്രികോണങ്ങളില്‍ തന്റെ
കോണക മൂരിവച്ചാര്‍ത്തുല്ലസിച്ചവന്‍ .
കൈയിലാള്‍ജിബ്രയും തൂക്കി സമര്‍ഖണ്ടില്‍
നിന്നുമിറങ്ങി വന്നെന്നോടു ചോദിച്ചു .

"
മൊട്ടത്തലയി ലണക്കെട്ടുമായി നീ
നെട്ടോട്ടമോടുവ തെന്തിനൊ ഏതിനോ ?”

മത്സരമല്ലഹോ ജാവിതം കേവല
മുത്സവം  മാത്രമാണല്ലോ വിദൂഷകാ .
പൊട്ടും വളകളും കാണാന്‍ മറന്നുവോ ?
കൊട്ടും കുരവയും കേള്‍ക്കാത്തതെന്തു നീ ?
നഷ്ടമായ് തീരും നിമേഷങ്ങളില്‍  നിറ -
പ്പൊട്ടുകള്‍ തൂകാന്‍ മറന്നു നീ വത്സലാ .

നാലായ് മടക്കിയ നേര്‍ രേഖയില്‍ തവ
ജീവിതം വീര്‍പ്പു മുട്ടുന്ന നേരങ്ങളില്‍ ,
രാവും പകലും പിണഞ്ഞ ചതുരങ്ങളി -
ലാള്‍പ്പടയാളിയായ്  മുട്ടി നില്‍ക്കുന്നേരം ,
കെട്ടു പൊട്ടിച്ചൊരു പട്ടമായ് തീരണം
കെട്ടുകളെല്ലാ മറുത്തെറിഞ്ഞീടണം .
കോട്ടും കളസവും ജാക്കറ്റു മൂരി നീ
കാറ്റിന്‍ കളേബരം പുല്കാനിറങ്ങണം .
ജീവിതം മുന്തിരിച്ചാറായ്  ലഹരിയായ്
ഓരോ ഞരമ്പിലും പെയ്തിറങ്ങീടണം .
ദൂരെ നിശീഥത്തി ലാദ്യ നക്ഷത്രം പോലെ
നേരിന്‍ നിലാവായ് പടര്‍ന്നിറങ്ങീടണം .
താരങ്ങളില്‍ മിഴി നട്ടു നില്‍ക്കുമ്പോഴും
തോരാത്ത ഭൂമിയില്‍ കാലുറച്ചീടണം .
ധൂളിയായ് വന്നു വിതാനിച്ചു ഭൂമിയില്‍
ധൂമമായ്   തീരേണ്ട തന്മാത്രയാണു നീ .
ജീവിതം പൂജ്യമാണുണ്ണീ മറക്കായ്ക
സായൂജ്യ മല്ലോ അനാദിമദ്ധ്യാന്തങ്ങള്‍ ."
-------------------------
ഒമര്‍ഖയാം - ആയിരത്തോളം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് പേര്‍ഷ്യയില്‍ (ഇറാന്‍ ) ജീവിച്ചിരുന്ന ഗണിത ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍, വാന നിരീക്ഷകന്‍ , അദ്ധ്യാപകന്‍, തത്വ ചിന്തകന്‍ കവി. ജീവിതം ദുഖിക്കുവാനുള്ളതല്ല എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതം. Read Rubiyat of Omar Khayyam
09.03.2013