Sunday, June 2, 2013

ശത്രു പക്ഷം

Shathrupaksham - priyavrathan

ഒരു ശത്രു വേണം കറുപ്പും വെളുപ്പുമാ -
യിഴ ചേർന്ന ചതുരക്കളങ്ങലിലാടുവാൻ.
പട വെട്ടുവാൻ, രുധിര പാനോൽസവത്തിന്റ 
ലഹരിയി ലുന്മാദ നൃത്തം ചവിട്ടുവാൻ.

ഒരു ശത്രു വേണം തളർന്ന പഞ്ചേന്ദ്രിയ
പ്പടയാളി കൾക്കു സുജേമനം നല്കുവാൻ.

മുഖമറ്റ ജന വിസ്മയത്തിന്റ പെരുവെള്ള -
മലറിക്കുതിക്കുന്ന പഥ സഞ്ചയങ്ങളിൽ,
നിഴലുകൾ മാത്രമായലയുന്ന സ്വത്വത്തി -
നഴകും പ്രഭാവവും വാർത്തെടുത്തീടുവാൻ
ഒരു ശത്രു വേണം. കൊമ്പും കുഴൽവിളി
പടഹ ധ്വനി കൊടിക്കൂറ പാറുന്നൊരീ
പടനിലത്തുത്സവ മാടിത്തിമർക്കുവാൻ,
ശരമാരി കൊണ്ടൊളി ചിമ്മും പ്രഭാകര
ദ്യുതി മറച്ചീടുവാൻ, ശ്യാമ പക്ഷം പോലെ
ചിറകുകളോരൊന്നു കൊയ്തെടുത്തീടുവാൻ,
ഒരു ശത്രു വേണം. പ്രണയ സരോവരം
അണ തകർത്തലറിക്കുതിച്ചെത്തി ഇണയുടെ
അടരാൻ കൊതിക്കുന്ന ചുണ്ടിലെ ചുംബന -
പ്പനിനീർ സുമങ്ങൾ  കവർന്നെടുത്തീടുവാൻ,
വിജിഗീഷുവായ്‌  നെഞ്ചി ലിടിമുഴക്കം തീർത്തു 
മൃഗമായി  ചാട്ടവാറടിപോലെ ഉന്മത്ത -
നായി മദിക്കുവാൻ ഒരു ശത്രു വേണം.

മദനോത്സവത്തിന്റ സാന്ധ്യ മയക്കത്തി -
ലലസ ഹാസത്തിന്റെ മഴയുതിർത്തീടുവാൻ
ഒരു ശത്രു വേണം. പരാജയപ്പടുകുഴി
മണലിട്ടു മൂടുവാൻ, പഴി പറഞ്ഞീടുവാൻ
ഗണിതങ്ങൾ തെറ്റവേ, നിലപാടു മാറ്റവേ
പഴി ചാരുവാൻ പിന്നെ മൊഴി അഴിച്ചീടുവാൻ,
ഒരു ശത്രു വേണം. ശിശിര ഗ്രീഷ്മങ്ങളിൽ
നിഴൽ യുദ്ധമാടി പ്പലായനം ചെയ്യുന്ന 
ശത്രു വേണം…… എനിക്കൊരു ശത്രു വേണം.


ഒടുവിലൊരു സന്ധ്യയിൽ ഒളിയമ്പു കൊണ്ടൊരു
തല അറുത്തീടുവാൻ, വീരനായ് തീരുവാൻ,
കനക സിംഹാസനം  ചെങ്കോൽ കിരീടവും
പറുദീസ തോൽക്കുന്ന അന്തപ്പുരങ്ങളും
നവധാന്യ മൊഴിയാത്ത കലവറ, തോരാതെ
കളധൗത വർഷം നിറച്ച ഭണ്‍ഡാരവും,
പകലന്തി ഓടിയാൽ തീരാത്ത ഭൂമിയും,
പ്രജകളും, പ്രജയെ നയിക്കുന്ന പ്രജ്ഞയും
കരഗതമാക്കുവാൻ പ്രഥമ നായ് തീരുവാൻ
ഒരു ശത്രു വേണം …… എനിക്കൊരു ശത്രു വേണം .

രുധിരം പകർന്ന  കൊടിക്കൂറ  പാറവെ
ചിതയിൽ കബന്ധം എറിഞ്ഞടങ്ങീടവേ,
ഇരുളിൻ കയത്തിലെ ദീർഘ നിശ്വാസങ്ങ -
ലണപൊട്ടി എൻ കാതി ലലമുറയാകവേ,
പടികൾ കടക്കുവാൻ, ഗിരികടന്നീടുവാൻ
വഴിമുട്ടി അകതാരു കൊതി പൂണ്ടു നില്ക്കവേ ,
വിരസമായ് തീരും നിമേഷങ്ങൾ  മിഴി പൂട്ടി
നിഭൃത പഞ്ചേന്ദ്രിയം വഴി മുട്ടി നില്ക്കവേ 
തിരയുന്നു ഞാനെന്റ ശത്രുവെ തിരയുന്നു.

ഒരു മത്സരത്തിന്റ പോർവിളി കേൾക്കുവാൻ
എവിടെ നീ? എന്നശ്വം ഇടയുന്നു ലക്ഷ്യങ്ങ
ളിനിയില്ല നാഭിയിൽ കടലിരമ്പുന്നു കാൽ
തളരുന്നു വാക്കിലോ ചില്ലുകൾ ചോരുന്നു.
എവിടെ നീ ? ശത്രുവേ നീ ഇല്ല എങ്കിലീ
പടയോട്ട മിനിയില്ല പടയണി വേറില്ല.
നീ ഇല്ല എങ്കിലീ ഞാനില്ല, എന്നൂറ്റം
ഊടറ്റ പാവിന്നഹങ്കാ  രമല്ലയൊ  ?

അറിയുന്നു നീ എന്നിൽ നിറയും ഉഷസ്സിന്റെ
നെറിവായിരുന്നു, കണ്‍ പോളകൾ ചിമ്മാത്ത
ഉണർ വായിരുന്നു, ജാഗ്രത്തിൻ പ്രചണ്‍ഡമാം
ദ്യുതി യായിരുന്നു  നീ ഞാനായി മാറുന്നു.
(16.03.2013)

2 comments:

  1. മനോഹരവും ശക്തവുമായൊരു കവിത
    ചൊല്ലിക്കേട്ടാല്‍ നന്നായിരിയ്ക്കും

    ReplyDelete
  2. ഒരു ശത്രു വേണം തളർന്ന പഞ്ചേന്ദ്രിയ
    പ്പടയാളി കൾക്കു സുജേമനം നല്കുവാൻ...


    ആ.. ശത്രു നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ തന്നെ കുടികൊള്ളുകയാണല്ലേ..!


    അറിയുന്നു നീ എന്നിൽ നിറയും ഉഷസ്സിന്റെ
    നെറിവായിരുന്നു, കണ്‍ പോളകൾ ചിമ്മാത്ത
    ഉണർ വായിരുന്നു, ജാഗ്രത്തിൻ പ്രചണ്‍ഡമാം
    ദ്യുതി യായിരുന്നു നീ ഞാനായി മാറുന്നു.


    അതെന്യാണ് ഇടക്കിടക്ക് കേൽക്കുന്ന യുദ്ധ കാഹളം അല്ലേ ഭായ്

    ReplyDelete