Tuesday, September 24, 2013

മഞ്ഞു പുതച്ചുറങ്ങിയ സംവത്സരങ്ങൾ


ദൂരെ വനസ്ഥലീ പ്രാന്തങ്ങളിൽ ശൈത്യ
നീഹാര കംബളം ചൂടി  ഉറങ്ങവേ
ഭൂമി നീ ഏതോ കിനാവിന്റ ഊഷ്മള
പീയൂഷ ധാരയിൽ നിർവൃതി കൊള്ളവേ
ആരോ വിളിച്ചപോലാദി വസന്തത്തി -
നാത്മാഭിലാഷം പുളകം വിതയ്ക്കുന്നു.

പേലവ പുഷ്പ ദലങ്ങൾ വിടർത്തി ഭൂ -
ആകാശ ഗംഗയിൽ നീന്താനിറങ്ങവേ,
കൂടെ ഇറങ്ങും മരാളങ്ങൾ നക്ഷത്ര
ധൂസരമുണ്ടു  മദാശ് ളേഷരാകവേ,
വാസന്ത രശ്മി ഒളിക്കണ്ണുകൾ നിന്റ
മേനിയിൽ ആദിത്യ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നു.
പൂ വിളി കേൾക്കാത്തതെന്തേ ? ഋതുപ്പക്ഷി
കാഹള മൂതാത്തതെന്തേ ?

മാനസ വാതിൽ തുറക്കാം നമുക്കിനി
വാസര ഗന്ധങ്ങളാകാം.
കാറ്റിന്റ മർമരത്തോണിയിൽ ചേക്കേറി
പാട്ടിനെ പുൽകാനിറങ്ങാം.
ദൂരങ്ങളിൽ മഹാ തീരങ്ങളിൽ ശുദ്ധ
സൂര്യ കണങ്ങളുരുക്കി പകലോളി
വീശുമിടങ്ങളിൽ പാർക്കാം, വിവസ്വാനു
കൂട്ടായ് നമുക്കിനി വാഴാം.


20.09.2013

2 comments:

  1. മാനസ വാതിൽ തുറക്കാം നമുക്കിനി
    വാസര ഗന്ധങ്ങളാകാം.
    കാറ്റിന്റ മർമരത്തോണിയിൽ ചേക്കേറി
    പാട്ടിനെ പുൽകാനിറങ്ങാം.

    ReplyDelete