Saturday, December 14, 2013

എന്റ ഗ്രാമം

പെരു വിരലൂന്നി ഞാൻ നിൽക്കെ ഗ്രാമത്തിന്റ
നെറുകയിൽ പൂക്കൾ  വിരിഞ്ഞു.
കവിളിണ ച്ചാർത്തിൽ വിരിഞ്ഞ നാണത്തിന്റ
നറു മണം മെല്ലെ പ്പരക്കെ,
പുഴയിൽ കുളിച്ചീറ നനലനെൻ കാതിൽ വ-
ന്നരുമായ്  ചൊല്ലീ സുമന്ത്രം,
"പ്രകൃതീ മനോഹരീ തവ മുഗ്ദ്ധ ലാവണ്യ -
മൃതുഭേദ ചാരുതയല്ലേ ?"
അതുകേട്ടു കോരിത്തരിച്ചു നിൽക്കെ സൂര്യ-
നോരു മാത്ര ഭൂമിയെ നോക്കി.
മൃദു മന്ദഹാസ ത്തിനലകളെൻ മേനിയിൽ
പുളകങ്ങളായിരം തീർത്തു.
ഒരുവേളകൊണ്ടു ഞാൻ സൗരയൂഥത്തിന്റ
വഴികളിൽ പിന്നോട്ടു പോയി.
അവിടെ മാകന്ദം മധുരം വിളമ്പിയ
വഴികളും ചോലയും കാറ്റും,
അരുവിയും നീരിലെ പ്പരലും പതംഗവും
നിറ ദീപ്ത ചിത്രങ്ങൾ നെയ്തു.
കിളിമൊഴി ക്കെതിർ മൊഴി ചൊല്ലാൻ മറക്കാത്ത
പുലർകാല സുന്ദര ബാല്യം
കനകം വിരിഞ്ഞ നെൽ പാടവരമ്പത്തു
ചകിതമാം തുമ്പിയായ് നില്ക്കെ,
വെയിൽ  കാഞ്ഞ പൈക്കളും പഥികരും
മാവിന്റ മധുരം നുകർന്നിറ്റു നിൽക്കെ,
പ്രകൃതി രജസ്വലയായി നീ വിണ്ണിന്റ
കനിവായി ചാരത്തു നിന്നു.

അകലങ്ങങ്ങ്ളിൽ വീർപ്പു മുട്ടലിൽ ജീവിത
പ്പെരുവഴി ഓരത്തു നില്ക്കെ
തിരികെ വരാൻ  നിന്റ വരണ മാല്യത്തിന്നു
പകരം തരാനും മറന്നു.

പകരമില്ലീ നിന്റ പൊന്മുളം തണ്ടിലെ
അമരഗാനതിന്നു  തുല്യം
പകരം തരാനില്ല കവിത യായർപ്പിപ്പു
മമ സായകത്തിലെ ഹവ്യം.



14.12.2013