Friday, February 28, 2014

താതാത്മജം


താതാ തിരസ്കരിക്കൊല്ലീ യുവത്വമി-
ന്നേകുന്നു, പാരണ വീട്ടട്ടെ സാദരം.

നീതന്നതാണീ  കളേബരം മാമകം,
നീതന്നതാണീ മനോഹര മാനസം.
നീ ചൊന്നതാണീ സ്വരങ്ങളും വാക്കിന്റെ
മാസ്മര ഭാവ തലങ്ങളും സർവവും.

കാണാതെ കണ്ട കഥകളും പാട്ടിന്റെ
തോറ്റവു മൂട്ടിനോടൊപ്പം പകർന്ന നർമങ്ങളും,
നീ തൊട്ടുണർത്തിയ ഭാവനാ സാരസ
ജാലമല്ലോ രമിച്ചീടുന്ന തുള്ളിലും.

രാജ്യതന്ത്രം ചൊല്ലി സായകം തന്നു നീ
ത്യാജ്യമെന്തെന്നു ചൊല്ലാതെ നീ കാട്ടവേ,
നീ തല്ലി നോവിച്ച ബാല്യവും, വാക്കിന്റെ
ചാട്ടവാ റേറ്റു പുളഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളും,
കാറ്റു പോൽ വന്നു തലോടിയ സാന്ത്വന
മേറ്റു നിഭ്രുതനായ്   കുമ്പിട്ടു നിന്നതും.

നിന്റെ യുവത്വ മെൻ ബാല്യത്തി ലർപ്പിച്ചു
പൊൻ പരാഗങ്ങലളുണർത്തി രസിക്കവേ.
താതനായ് പുത്രനായ്‌,  പുത്രന്റെ താതനായ്
താനേ മറന്നു പോയ്‌  നീ നിന്റെ യവ്വനം.

സ്വീകരിച്ചാലു മീ യവ്വനം മൽ താത
പാരം പകരം തരിക നിൻ വാർദ്ധക്യം.
നീ തന്ന ജീവന്നി താകില്ല മൂല്യമായ്
വേറില്ല നല്കുവാൻ നിസ്വനാണിന്നു  ഞാൻ.

പാതി മെയ് തന്ന പിതാവേ പകരമായ്
സ്വീകരിക്കൂ പൂർണ യവ്വന ഭംഗികൾ.
നീർ മാതളങ്ങൾ ഭുജിക്ക, മധുകര -
നായി പ്രസൂനങ്ങൾ ചുംബിച്ചുണർത്തുക.
കാമ്യമദാലസ യവ്വന മേറ്റു നീ
പാരം മുദിതനായ് വാഴൂ മഹാരഥാ.
രേതസ്സു കാളിന്ദി യാകട്ടെ  നീ കാമ-
കാളിയ മർദന മാടു സമൃദ്ധ മായ്.
തേരി ലജയ്യനായ്  തീരട്ടെ ഭൂമിത
ന്നാദര മേറ്റു പ്രജാപതീ  വാഴുക.
-----------------------------------------
( പുരാണ കഥയോടു കടപ്പാട്  )
01.03.2014 

Tuesday, February 18, 2014

സൂര്യനായ് , സൂര്യ പ്രവേഗമായ്‌

ഇനി കാത്തിരിപ്പില്ല, ഉഛ്വാസ വായുവിൽ
മുഷിവില്ല, കാനൽ ജലത്തിനായ്‌ കേഴില്ല.

കരുതിയ പാഥേയ മർപ്പിപ്പു  നീരുമായ്
ഉദകമല്ലോ സ്വീകരിക്കു വിഭാതമെ .
ഇനിയും വരാത്തനിന്നുദകം കഴിച്ചിനി
പടി കടന്നീടണം തളരാതെ പോകണം.
ഒരു വേള ഭൂത കാലത്തിന്റ ചങ്ങല പിറകിൽ
കൊളുത്തി വലിക്കുന്നു മാദകം.
മധുരം മനോഹര  മന്ദഹാസത്തിന്റെ
ചൊടികൾ വിളിക്കുന്നു, പിന്നിൽ കൊളുത്തുന്നു.
അരുതെന്നു ചൊല്ലുന്ന  രാത്രി സൌഗാന്ധിക
മദഭര  യാമങ്ങൾ  പിന്നിൽ വിളിക്കുന്നു.

ഉടവാളു കൊണ്ടരിഞ്ഞീടട്ടെ പിന്നിലെ
ഇരുളിന്റ കോട്ടകൾ ചങ്ങല പ്പൂട്ടുകൾ.
രണ ഭൂമി താണ്ടണം, കാവൽപ്പുരകളിൽ
വിറപൂണ്ട ദേശാടനക്കിളി കേഴുന്നു.
ചിറ താണ്ടണം, ഘോര മഴ താണ്ടണം പിന്നെ
നിലയുറയ്കാത്ത കല്ലോലങ്ങൾ താണ്ടണം.
സമരവീര്യത്തിന്റ യാനപാത്രം രൗദ്ര
രണ ഭേരി വീണ്ടും മുഴക്കുന്നു   വിണ്ണിന്റ
വിരിമാറു കീറി പതാക മുന്നേറുന്നു.

സമയമില്ലോട്ടുമേ മഷിയുണങ്ങും മാത്ര
കളയില്ല കമ്പിളിത്തുകിലണി ഞ്ഞീടട്ടെ.

അയുതം ശരങ്ങളും, വില്ലും കവചവും
തിലക സിന്ദൂരവും കരളിലാഗ്നേയവും
കടവിലെ കൽ മണ്ഡപത്തിന്റ തിണ്ണയിൽ
തമസിന്റ ഭാണ്ഡമുപേക്ഷിച്ചു  സൂര്യനായ്  
സമയാശ്വമേറി മുന്നേറട്ടെ സത്വരം. 

Saturday, February 15, 2014

പഴയ കുപ്പിയുണ്ടോ പുതിയ വീഞ്ഞു നിറയ്ക്കാൻ?


പഴയ കുപ്പിയുണ്ടോ  പുതിയ വീഞ്ഞു നിറയ്ക്കാൻ?

അർദ്ധദശ വത്സരാന്ത ത്തിലെ
ആഘോഷ ചര്യയിൽ  എന്നും നീ വിളമ്പിയ
പഴയ വീഞ്ഞിന്റ ലഹരിയിൽ
ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഉറങ്ങിയ ഞങ്ങളെ, നീ കവരുക യായിരുന്നു.
അധ്വാനത്തിന്റ വിയർപ്പു മണികൾ
നീ മോഷ്ടിക്ക യായിരുന്നു.
പുതിയ പുതിയ പളുങ്കു പാത്രങ്ങളിലെ  പഴയ വീഞ്ഞിന്റ ലഹരിയിൽ
ഞങ്ങളെ ഉറക്കി,
ഞങ്ങളുടെ വിയർപ്പു മണികൾ കൊണ്ട് നീ  മാളിക പണിയുകയായിരുന്നു.
നീ കീറിയിട്ട അഴുക്കു ചാലുകളിൽ
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റ സ്വപ്നവും കണ്ട് ഞങ്ങൾ തളർന്നുറങ്ങവെ,
നീ ഞങ്ങൾക്കുള്ള പുതിയ സ്വപ്‌നങ്ങൾ നെയ്യുകയായിരുന്നു.
സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് പകരമായി നീ കൊയ്തെടുത്ത ഞങ്ങളുടെ വേർപ്പു മണികൾ
അന്നവും വസ്ത്രവുമായി മാറവേ
വിശപ്പിന്റെ താഴ്വരകളിൽ നഗ്നരായി ഞങ്ങൾ തളർന്നുറങ്ങി.

പുതിയ കുപ്പിയിലെ പഴയ വീഞ്ഞു ഞങ്ങൾക്ക് മടുത്തതു നീ അറിഞ്ഞുവോ?
മടുപ്പിന്റെ അഗ്നി കുംഭങ്ങളുമായി
നിന്റെ മണിയറയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ വരികയാണ്.
പുതിയ കുപ്പിക്ക്‌  ചുവരെഴുത്തു നടത്തുന്ന കലാകാരന്മാരെ,
നിങ്ങൾ മറന്നു പോയ ഞങ്ങൾ വരികയാണ് !
നിങ്ങൾക്കെതിരെ രോഷത്തിന്റെ തീ ജ്വാലയുമായി
ഞങ്ങൾ വരികയാണ്.
ഗോപുരങ്ങൾ തകരുകയാണ് ,
മേടകൾ കത്തുകയാണ് ,
അരമനകൾ അമരുകയാണ് .
തകരുന്നതൊന്നും ഞങ്ങളുടേതായിരു ന്നില്ലല്ലോ ?
അജപാലകനായ നിന്റതായിരുന്നല്ലോ.
എന്നും വെർപ്പു മണികൾ മോഷ്ടിച്ച
നിന്റതു  മാത്ര മായിരുന്നല്ലൊ.

നൂറ്റാണ്ടു കളുടെ പശിമയുള്ള മണ്ണുകൊണ്ട്
വാർത്തെടുത്ത ആ പഴയ കുപ്പിയിൽ
പുതിയ വീഞ്ഞു ഞങ്ങൾ  നിറയ്ക്കും.
സംചലനത്തിന്റ കലപ്പകൾ
വിണ്ടുപോയ എന്റ മണ്ണിന്റ  നാഭിയിൽ
ജീവന്റ ചാലുകൾ കീറും.
അതിലൂടൊഴുകുന്ന സ്വപ്നങ്ങളിൽ
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റ മരാളങ്ങൾ
നീന്തി തുടിക്കും.
ഇടതും വലതും കുരുത്തു പൊന്തുന്ന ഹരിത
വർണങ്ങളിൽ വിശപ്പിന്റ ഒച്ചകൾ
അലിഞ്ഞില്ലാതെയാകും.
പകരം തരാനില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിന്റ
താഴ്വാരങ്ങളിൽ വിരിയുന്ന
കുഞ്ഞു പൂക്കൾ സമത്വത്തിന്റ നറുമണം വിതറും.

വടക്കുനോക്കി യന്ത്രങ്ങളായ  പുതിയ കുപ്പികൾക്കു പകരം
പഴയ കുപ്പിയുണ്ടോ?
മാറ്റത്തിന്റ പുതിയ വീഞ്ഞു നിറയ്ക്കാൻ!