Friday, February 28, 2014

താതാത്മജം


താതാ തിരസ്കരിക്കൊല്ലീ യുവത്വമി-
ന്നേകുന്നു, പാരണ വീട്ടട്ടെ സാദരം.

നീതന്നതാണീ  കളേബരം മാമകം,
നീതന്നതാണീ മനോഹര മാനസം.
നീ ചൊന്നതാണീ സ്വരങ്ങളും വാക്കിന്റെ
മാസ്മര ഭാവ തലങ്ങളും സർവവും.

കാണാതെ കണ്ട കഥകളും പാട്ടിന്റെ
തോറ്റവു മൂട്ടിനോടൊപ്പം പകർന്ന നർമങ്ങളും,
നീ തൊട്ടുണർത്തിയ ഭാവനാ സാരസ
ജാലമല്ലോ രമിച്ചീടുന്ന തുള്ളിലും.

രാജ്യതന്ത്രം ചൊല്ലി സായകം തന്നു നീ
ത്യാജ്യമെന്തെന്നു ചൊല്ലാതെ നീ കാട്ടവേ,
നീ തല്ലി നോവിച്ച ബാല്യവും, വാക്കിന്റെ
ചാട്ടവാ റേറ്റു പുളഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളും,
കാറ്റു പോൽ വന്നു തലോടിയ സാന്ത്വന
മേറ്റു നിഭ്രുതനായ്   കുമ്പിട്ടു നിന്നതും.

നിന്റെ യുവത്വ മെൻ ബാല്യത്തി ലർപ്പിച്ചു
പൊൻ പരാഗങ്ങലളുണർത്തി രസിക്കവേ.
താതനായ് പുത്രനായ്‌,  പുത്രന്റെ താതനായ്
താനേ മറന്നു പോയ്‌  നീ നിന്റെ യവ്വനം.

സ്വീകരിച്ചാലു മീ യവ്വനം മൽ താത
പാരം പകരം തരിക നിൻ വാർദ്ധക്യം.
നീ തന്ന ജീവന്നി താകില്ല മൂല്യമായ്
വേറില്ല നല്കുവാൻ നിസ്വനാണിന്നു  ഞാൻ.

പാതി മെയ് തന്ന പിതാവേ പകരമായ്
സ്വീകരിക്കൂ പൂർണ യവ്വന ഭംഗികൾ.
നീർ മാതളങ്ങൾ ഭുജിക്ക, മധുകര -
നായി പ്രസൂനങ്ങൾ ചുംബിച്ചുണർത്തുക.
കാമ്യമദാലസ യവ്വന മേറ്റു നീ
പാരം മുദിതനായ് വാഴൂ മഹാരഥാ.
രേതസ്സു കാളിന്ദി യാകട്ടെ  നീ കാമ-
കാളിയ മർദന മാടു സമൃദ്ധ മായ്.
തേരി ലജയ്യനായ്  തീരട്ടെ ഭൂമിത
ന്നാദര മേറ്റു പ്രജാപതീ  വാഴുക.
-----------------------------------------
( പുരാണ കഥയോടു കടപ്പാട്  )
01.03.2014 

3 comments:

  1. യയാതിയുടെ കഥയല്ലേ ഇത്?

    ഭംഗിയായി കവിത!!

    ReplyDelete
  2. സൂപ്പർ, ഇതൊക്കെയാണ് യഥാർത്ഥ കവിത!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ReplyDelete
  3. നിന്റെ യുവത്വ മെൻ ബാല്യത്തി ലർപ്പിച്ചു
    പൊൻ പരാഗങ്ങലളുണർത്തി രസിക്കവേ.
    താതനായ് പുത്രനായ്‌, പുത്രന്റെ താതനായ്
    താനേ മറന്നു പോയ്‌ നീ നിന്റെ യൌവ്വനം.

    ReplyDelete