Saturday, June 11, 2016

മന്ദ സമീരണൻ

വെൺ മുകിലാട്ടിൻ കിടാങ്ങളെ മേച്ചു നീ
തെന്നലേ പോകുവതേതു ദിക്കിൽ?
ഇന്ദുഗോപങ്ങൾ നിശാ നൃത്തമാടുന്ന
ഇന്ദ്ര സഭാതല സീമയിലോ?
ഇത്തിരി വെട്ടം കൊളുത്തി ക്കളിക്കുന്ന
കൊച്ചു കുമാരികൾ താരകങ്ങൾ,
ഇച്ചെറു മുറ്റത്തെ സൗഗന്ധികങ്ങളെ
ഉറ്റുനോക്കുന്നതു നീ അറിഞ്ഞോ?
ഒത്തിരി ദൂരത്തിലല്ലേ കുമാരികൾ
ക്കെത്ര മേലിഷ്ടമണഞ്ഞീടുവാൻ!
ഒപ്പം കളിക്കുവാനിഷ്ടമാണെങ്കിലും
ഇത്രമേൽ വൈകുവതെന്തു നൂനം?
കൊച്ചരിമുല്ലയും ചെമ്പകവും നിലാ-
വിറ്റു നുകർന്നു മയക്കമായി.
പിച്ചക സൂനങ്ങ ളെപ്പൊഴോ മഞ്ഞിന്റെ
പട്ടുറുമാലു പുതച്ചുറങ്ങി.
ചിത്ര വനത്തിലെ രാപ്പാടി പാടുന്നു
മുഗ്ദ്ധ മനോഹര ഭാവ ഗാനം.
പച്ചില ക്കാട്ടിലൊളിച്ച ചെമ്പോത്തുകൾ
ഉച്ചത്തിലെന്തോ പറഞ്ഞിടുന്നു.
ചില്ലു പാത്രം വീണുടഞ്ഞപോൽ കീടങ്ങൾ
ഉല്ലാസ മേളം മുഴക്കിടുന്നു.
ഇപ്പൊഴു മെത്താത്തതെന്തേ കുമാരിമാ-
രിച്ചെറു വാടീ നികുഞ്ജങ്ങളിൽ.
ഒത്തിരി ദൂരം മരന്ദം വഹിച്ചു നീ
എത്തുമോ നക്ഷത്ര മണ്ഡപത്തിൽ?
കൊച്ചു കുമാരിയോടിഷ്ടങ്ങൾ ചൊല്ലുമോ
മെച്ചം കടംകഥ ചൊല്ലിടുമോ?
അക്ഷയ ദീപം തെളിച്ചു പൂർവാംബര
ദിക്കിൽ വിവസ്വാനണഞ്ഞീടവേ,
പക്ഷങ്ങളിൽ ഹിമബിന്ദുക്കൾ ചാർത്തി നീ
എത്തുമോ മന്ദസമീരണനായ്?

Friday, June 10, 2016

വഴി അവസാനിക്കുമ്പോൾ പന്തു നീട്ടി അടിക്കുക.

ഉരുകി തിളച്ചു കലങ്ങി കലുഷിതം
ഇതു നിശാ യാമത്തിലെത്തിയ മാനസം.
ചലനം നിലച്ച ഘടികാരമോ വഴി-
നടുവില്‍ മുടന്തിയ കൂറ്റന്‍ കുതിരയോ?

കലുഷിത മീ പന്തു നീട്ടി അടിച്ചതു
തിരകള്‍ കടന്നു തരാഗണ വീഥിയില്‍
എവിടെയോ ചെന്നു തറച്ചു മടങ്ങുന്നു,
ചിറകുള്ളോരശ്വമായ് മുന്നിലെത്തീടുന്നു.

ചിറകുമായ് നീ പറന്നീടുക മാത്രകള്‍-
ക്കിടയിലെ മൌനത്തി ലൂര്ന്നത നാദത്തി-
നലകളില്‍ നീരാടി, കാണാ പ്രപഞ്ചത്തില്‍
അലിയുന്നു നീ മഹാ മൌനമായ് മാറുന്നു.

അതിരുകളില്ലാത്ത ലോകമേ എന്നശ്വ-
മിളകി ക്കുതിക്കവേ നിന്റെ തീരങ്ങളിൽ,
ഇടി മുഴക്കങ്ങളായ് മാറും കുളമ്പടി
ക്കെതിരല്ല മാറാല കെട്ടിയോ രോർമ്മകൾ.

പറവകൾ ക്കൊപ്പം പറന്നു വിഹായസ്സി
നതി ദൂര സൌരയൂഥങ്ങളിൽ രാപാർത്തു
പതിയെ മടങ്ങുന്നോരശ്വമേ, ആഴത്തി
നൊടുവിലെ മൌക്തികാരാമത്തിലെത്തുക.

പവിഴ പ്രസൂനങ്ങ ളായി പ്പിറക്കുന്ന
പകലിൻ കിനാവുകൾ - ചന്ദ്ര കാന്ത പ്രഭാ
വലയത്തിൽ, മാലേയ ഗന്ധം പൊഴിക്കുന്ന
മൃദു വേണു ഗാനം - നിനക്കുള്ള തല്ലയൊ!

അനുപമ വിശ്വ ലാവണ്യമേ നിൻ തുകിൽ
തഴുകി ക്കടന്നു പോയീടവേ മൽ പ്രാണ
നൊഴുകി തുളുമ്പുന്നനൽപ്പ സൌന്ദര്യത്തി-
ലടിമുടി കോരിത്തരിച്ചു പോയീടുന്നു.

02.06.2016

യാത്രികന്റെ നിലാവ്

അറിയപ്പെടാത്ത സഞ്ചാരി...
നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ ഭൂമിക്കു അതിരുകളുണ്ടോ?
നിലാവൊഴുകി വീഴുന്ന പുൽ മേടുകൾക്ക് അന്തമുണ്ടോ?
കോട വീഴുന്ന മകര സന്ധ്യകൾക്ക് അറുതിയുണ്ടോ?
ഉയർന്നു താഴുന്ന മലമടക്കുകൾക്ക് വിരാമമുണ്ടോ?
പൊടി പടർത്തി വീശുന്ന കാറ്റിനു മൗനമുണ്ടോ?
ഭൂമി തണുപ്പിക്കുന്ന വേനൽ മഴകൾക്ക്‌ ഇടർച്ചയുണ്ടോ?

അറിയാത്ത വഴിയിലൂടെ ,
അറിയാത്ത ജന പഥങ്ങളിലൂടെ,
അറിയാത്ത രുചിയും നുണഞ്ഞു,
അറിയാത്ത ഗാനത്തിൽ മുഴുകി
അലഞ്ഞു തിരിയുന്ന വസുക്കളുടെ കൂട്ടുകാരാ...
നിന്റെ ഭാണ്ഡത്തിലെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ പങ്കിടുമോ?

(ഇല്ല!!!)

ഇലകൾ പറഞ്ഞത്

അങ്ങിനെ ഒരുപാടു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വേരു കിളിച്ചു തുടങ്ങി.
അതു മെല്ലെ കസേരയുടെ സുഖവും പിന്നെ ദുരിതവും കടന്നു
ഭൂമിയിലേക്ക്‌ ആണ്ടു പോയി.
അവിടെ പശിമയുള്ള മണ്ണിൽ കഥകളുണ്ടായിരുന്നു,
ഉഴുതു മറിച്ച മണ്ണിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു,
വേല ചെയ്തവർ ഒരുമിച്ചു പാടിയ പാട്ടുകളുണ്ടായിരുന്നു,
വഴി മുടന്തി പ്പോയവരുടെ തേങ്ങലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു,
വിശന്നു തളർന്നവരുടെ കണ്ണുനീരുണ്ടായിരുന്നു,
നിറയ്ക്കാത്ത സമസ്യകളുമായി പലായനം ചെയ്തവരുടെ
നിശബ്ദ നിശ്വാസങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു,
വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട പ്രജകളുടെ അവിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു,
നാട്ടുകൂട്ടങ്ങളുടെ നേരമ്പോക്കുകളിലെ പൊട്ടിച്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു,
ഉറിയിൽ അവശേഷിച്ച വറ്റുകൾ കുഞ്ഞിനായി മാറ്റിവച്ച ഒരമ്മയുടെ
മന്ദഹാസവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

പിന്നീടെപ്പൊഴോ സൂര്യ മുഖത്തേക്ക് ഒരില മടിച്ചു മടിച്ചു വിരിഞ്ഞു.
പിന്നെ പരശതം.
- അതൊരു വസന്തത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു!!!

10.06.2016

നമ്മൾ


പുഴ നീന്തി വരുന്ന നിലാവിൻ
കുളിരിൽ ചെമ്പക മണ മുതിരുമ്പോൾ,
തിരുനെല്ലിക്കാട്ടിലെ ഇല്ലിത്തറയിൽ
സർപ്പ മുണർന്നു വരുമ്പോൾ,
ഉറ ഊരി വരുന്ന കിനാവുകൾ
തിറയാടി എഴുന്നെള്ളുമ്പോൾ,
ഉണരൂ പൈങ്കിളി നീ ഒരു കസവിൻ
ചേലയിൽ കമുകിൻ പൂക്കുല പോലെ.

ചൊടിയിൽ പുഞ്ചിരി പൂത്തിരി കത്തി-
ച്ച ണിവിരൽ കൊണ്ടൊരു തോടു കുറി ചാർത്തി,
മുടിയിൽ തുളസിക്കതിർ മണമേന്തി
പ്പുലരി വെളിച്ചം പോലണയൂ നീ.

അലറി വിളിച്ചു വരുന്നൊരു കാറ്റാ-
യവിടിവിട ങ്ങളിൽ മണ്ടി നടന്നി-
ട്ടടിവയർ കാളി വരുന്നൊരു രാക്ഷസ
നിതു ഞാനഭയം തരുമോ ദേവി?

തകരകൾ പൂത്തൊരു ചെറു മണിമുറ്റ-
ത്തിരുളു മിരുട്ടിൽ ചെറു തിരി കൊണ്ടൊരു
കവിത രചിക്കും മിന്നാമിന്നികൾ
നിറയെ, രാക്കിളി നീട്ടി വിളിക്കെ,
കടമിഴിയാമൊരു കളിയോടത്തിൽ
കനവുകൾ തേടി അലഞ്ഞില്ലേ നാം?

ജനി മൃതി ഓളം തല്ലും ജീവിത
ജലനിധി ഓമൽ ക്കുമ്പിളിലാക്കി
മധുരിമയോടെ  നുകർന്നില്ലേ നാം?
തരു നിര തണലു വിരിച്ചൊരു വഴിയിൽ,
കഥകൾ ചൊല്ലി നടന്നില്ലേ നാം?
കരിയില പാറി നടന്നൊരു വഴിയിൽ,
കരളിൻ ചിന്തുകൾ ചൊല്ലീലേ നാം?


പുലരി വെളിച്ചം കാണാ ത്തിരുളിൽ
നിഴലുകളായിട്ടലയെ വിരലിൽ
വിരലു കൊരുത്തൊരു മെയ്യകലത്തിൽ
ചിരിയുടെ പടവുകളെണ്ണി ക്കയറി
അരിയ രഹസ്യം ചെറു നാണത്തി-
ന്നിതളുകൾ കൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞിട്ടിരുളിൽ
ചെറു നീർ കുമിളകൾ പോലെ പകർന്നതു,
മതു കേട്ടൊരു കടലായീ  രാക്ഷസ
നലകളിൽ ആഹ്ളാദത്തിൻ  നുരകൾ,
അതിൽ നീ നീന്തി നടന്നതുമില്ലേ?

11.05.2016

താമ്രപർണ്ണി

ഹേ താമ്രപർണ്ണി*, സഖീ, ഒഴുകൂ ശാന്തം
ഈ  മഹാ ഭൂവിന്റെ കണ്ണീർത്തടങ്ങളിൽ
ഹേ യാംഗ്സി(1), ടൈഗ്രിസ്‌(2), മഹാ പീതവാഹിനി(3),
വോൾഗെ(4), നിളെ, നീലവാഹിനി(5), നർമ്മദെ,
മാഴ്കാതെ നിങ്ങളീ തീരങ്ങളിൽ, പീഠ-
ഭൂവിൽ, ഹിമാദ്രിയിൽ, ദൂരെ മരുഭൂവിൽ
വാണ മനുഷ്യൻ കുലച്ച ശസ്ത്രം തീർത്ത
ദാരുണ ഹത്യതൻ പാപവും പേറുക.

നിന്നുർവ്വരതയിൽ, പശിമയിൽ പിച്ചവ-
ച്ചിന്നലെ മർത്ത്യൻ  നിവർന്നു നിന്നീടവെ
പുഞ്ചിരിച്ചമ്പിളി, താരകൾ കണ്‍കോണിൽ
ഇന്ദ്രധനുസ്സു കുലച്ചു പിടിച്ചുവോ?
പിന്നെ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ചക്രമിരുട്ടിന്റെ
വന്യ നിലങ്ങളിൽ ഓടിച്ചു പോകവേ
വിദ്യുന്മയാത്മകമായി വിശ്വത്തിന്റെ
കത്രികപ്പൂട്ടു  മലർക്കെ തുറന്നുപോയ്.

വൈദ്യം, ജനിതകം, ഭൗതികവും, രസ-
തന്ത്രം, ഗണിതവും ഒന്നിച്ചു ചേരവേ,
എല്ലാം പ്രകൃതിതൻ സർവ്വ സനാതന-
മൊന്നാണതൂർജ്ജമാണെന്നും തെരിയവേ,
മന്നിലെ മർത്ത്യൻ വളർന്നു വിശ്വം കട-
ന്നന്തരാത്മാവായി മാറാൻ തുടിക്കവേ,
പിന്നിലേക്കാനായിക്കുന്ന പുരാവസ്തു-
വല്ലേ മതങ്ങൾ? നിലാവിലെ കുക്കുടം!

നിൻ തീര പങ്കജമായിരുന്നു ഇള
കണ്ട സംസ്കാരങ്ങളൊക്കെയുമെങ്കിലും,
തന്നിലെ സാന്ദ്ര തമസ്സിൻ തളങ്ങളിൽ
പൊന്നിൻ ചിരാതു തെളിച്ച മനീഷയെ
പുണ്യ മതങ്ങളായ് മാറ്റി ഒടുങ്ങാത്ത
വൻ ചൂഷണത്തിന്റെ ഭണ്ഡാരമായതും,
ഉള്ളം കലങ്ങി രത്നാകര സന്നിധി
പൂകാൻ കുതിക്കവേ നിങ്ങൾ മറന്നുവോ?

പിന്നെ വാളേന്തി പകയും ദുരയുമായ്
തങ്ങളിൽ കൊല്ലാനൊരുങ്ങിയ മാനവർ
ചിന്നിയ ചോര സമാന്തര ഗംഗയായ്
പുണ്യമീ മണ്ണിൽ തിളച്ചൊഴുകുന്നഹോ.
ഇല്ലാത്ത സ്വർഗത്തിലെത്തി രമിക്കുവാൻ
ഉള്ള സ്വർഗത്തിൽ നരകം വിതപ്പവർ-
ക്കില്ല സമഷ്ടിയോടിഷ്ടം ഒരിത്തിരി;
കല്ലായി മാറ്റി ഹൃദന്തം മതങ്ങളും.

ഹേ താമ്രപർണ്ണി, നീ സ്വീകരിക്കു ഇരു
ബാഷ്പ കണങ്ങൾ ഉദകമാണോർക്കുക.
വാരിയെടുത്തൊരീ  കുമ്പിളിൽ നീ പരി-
ത്യാഗമായ്, സ്നേഹമായ്, ലാവണ്യമായിടൂ.
സാരസ ജാലങ്ങൾ നീന്തുമീ ജീവാംബു
വാരിപ്പുണരുന്ന  സൈകത ഭൂമിയിൽ
ഘോര മതാന്ധത തല്ലിക്കെടുത്തിയ
ജീവന്നുദകമാണീച്ചുടുനീർക്കണം.

-----------------------------
*തമിഴ്നാട്ടിലെ ഒരു നദി
11. Yangze river of China  
22. Tigris of Iraq
33. Yellow river of China
44. Volga of Russia
55. Nile of Egypt

കടലിരമ്പുന്നു

കരി തരി നിറഞ്ഞന്തരീക്ഷ മിരുളുന്നു.
കുട ചൂടി നിന്ന വിൺ പരിച തകരുന്നു.
ധ്രുവ ശൈല  ശ്രിംഗങ്ങൾ ചടുല മുരുകുന്നു.
കലിപൂണ്ട സാഗരം കരയെ വളയുന്നു.

ഹരിത നിര വീഴുന്നു കാറ്റു കരിയുന്നു.
മല നിരകൾ താഴുന്നു ആടി വരളുന്നു.
പുഴകൾ ചെറു നീർച്ചാലിൽ സ്വയ മൊതുങ്ങുന്നു.
കടലിരമ്പുന്നമ്ല മഴയിൽ ഉരുകുന്നു.

മലിന ജല ഖണ്ഡങ്ങൾ ഭൂമി നിറയുന്നു.
ലവണ ജല നാളികൾ പൊട്ടിയുണരുന്നു.
കൊടിയ വിഷ യൗഗികം കൂപെ നിറയുന്നു.
കടലിരമ്പുന്നു പോർ വിളികളുയരുന്നു.

വികിരണ വസന്തത്തിൽ ഭൂമി നിറയുന്നു.
കൊടിയ വിഷ പക്വമായ് ഭൂമി കനിയുന്നു.
ഉടലാകെ വൃശ്ചികക്കലിക ഉണരുന്നു.
കടലിരമ്പുന്നുള്ളിൽ പ്രളയ മുണരുന്നു.



13.05.2016

ഇന്നലെകൾ

ആ നീല വാനിൻ കുടക്കീഴിൽ ഇന്നലെ
ഭാരം വഹിച്ചു പിപീലികാ ജാഥകൾ
പോവതു നോക്കി സ്വയം മറന്നങ്ങിനെ
തൂണുപോൽ നിന്നത് ഞാനായിരുന്നില്ല!

നീലത്തിമിംഗലം മേളിച്ചപാരമാം
ഓളപ്പരപ്പുകളെണ്ണി  ഇരുട്ടിന്റെ 
കോണി ലുറക്കെ ച്ചിരിച്ചസ്തമയത്തിന്റെ
ലാവണ്യ മൂറ്റിക്കുടിച്ചതും ഞാനല്ല!

പോയ ധനുമാസ രാവിന്റെ തീരത്തു
പൂനിലാവേറ്റു പുൽ മെത്തയിലമ്പിളി
ത്താലത്തിലെ ക്കലമാനിന്റെ കൊമ്പിലെ
തൂമയും തേടി അലഞ്ഞതും ഞാനല്ല!

നിൻ ശ്ലഥ വേണിയിൽ ഇന്ദു പുഷ്പം ചൂടി
മന്ദസ്മിതത്തിലലിഞ്ഞതും ഞാനല്ല,
പിന്നെ ചിരാതിന്റെ കള്ളക്കടക്കണ്ണ്
മെല്ലെ പൊതിഞ്ഞു തേൻ തുള്ളി നുകർന്നതും,
കള്ളനെന്നോതി നീമാറിലമർന്നാശു
ചെല്ലക്കിളി എന്നു ചൊന്നതും ഞാനല്ല!

ഇന്നലെ, ഇന്നലെ, ഇന്നലെകൾ കാല
കർമ്മ  പഥത്തിലെ ചില്ലുപാത്രം, വീണു-
ചിന്നിച്ചിതറിത്തെറിക്കുന്നു ശൂന്യമാ-
യെങ്ങോ  ലയിക്കുന്നു; ഇന്നായ് ജനിക്കുന്നു.

ഇന്നലെ ഇല്ലായിരുന്നു ഞാ നിന്നിന്റെ,
ഇന്നിന്റെ മാത്രം ആഖ്യാന മാകുന്നു ഞാൻ.
പോയ തോയത്തിന്നൊഴുക്കു തടിനിയെ
വീണ്ടും ജനിപ്പിച്ചനന്യയാക്കും പോലെ,
നീരദ പാളിക ളോരോ നിമിഷവും
മാറുവ തെങ്കിലീ ഞാനു മേവം സദാ
മാറുന്നു കോശവും, താപവും, ഉള്ളിലെ
ഭാവവും, എന്നും പുനർജ്ജനിക്കുന്നിതാ. 


07.04.2016

Sunday, June 5, 2016

നിർബോധനം

എവിടെ പുള്ളുവൻ പാട്ടി ലിഴഞ്ഞെത്തും
ഋതു ചുരത്തുന്ന സപ്ത വർണ്ണങ്ങളും;
പുലരി മഞ്ഞിൽ കുളി ച്ചീറനണിയുന്ന
പലതരം വയൽ പ്പൂക്കളും തുമ്പിയും?

എവിടെ
കാടിനെ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചൊരു
വെളിവു, വയലിലെ കൂട്ടായ്മ, കായലി-
ന്നരികുറപ്പിച്ച കണ്ടൽ വനങ്ങളും,
തെളിമയോലുന്ന തണ്ണീർത്തടങ്ങളും ?

എവിടെ
ജൈവ വൈവിധ്യത്തിനറിവുകൾ?
പഴമ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചോരു വിത്തുകൾ?
ഉടലുരുക്കാത്ത വൈദ്യ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ
ഹരിത ശോഭയിൽ പൂത്ത തോറ്റങ്ങളും?

സമയ
നാഗ മഴിച്ചിട്ട ശൽക്കങ്ങൾ
സ്മൃതി പഥത്തിലെ ചെങ്കല്ലു പാതയിൽ;
ഉറയിലേക്കു പുനർജ്ജനിച്ചെത്തുന്നൊ
രഹി എഴുന്നെള്ളി നിൽക്കുന്നിതന്തികേ.

വസന
മൊക്കെ അഴിച്ചു വച്ചീടട്ടെ
മൃദുല പാദുകം മാറ്റിവച്ചീടട്ടെ
വളരെ ആടിയ പൊയ്മുഖം നേരിന്റെ
കരിയില ത്തീയിൽ വെന്തെരിഞ്ഞീടട്ടെ.

വഴി
ചുരുട്ടിയെടുക്കട്ടെ, പിന്നോ ട്ടു
പഴയ ദൂരം നടക്കട്ടെ, കാഴ്ചതൻ
പുതിയ ചിത്രങ്ങൾ മായിച്ചു, വീണ്ടുമാ
പുഴയിലെ കടവിങ്കൽ ഞാൻ എത്തട്ടെ.


അവിടെ
നിന്നും തുടങ്ങട്ടെ ഓലയിൽ
പഴയ നാരായ മെഴുതിയോരക്ഷരം
വിപണി ചൂഷണം ചെയ്തു വിൽക്കാത്തൊരു
വെളിവു കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നൊരക്ഷരം.