Saturday, February 4, 2017

ഇരുൾ യാത്രകൾ


പഥികാ നീ എന്തിന്നു വഴി തടഞ്ഞു, ശീത
മിരുൾ മൂടി, വിജനമാ വഴിയിടത്തിൽ?
ഇരുളിൽ നിന്നിരുൾ പോലെ നീ അണഞ്ഞു, നേത്ര
പടലത്തിലിരുളിന്റെ കുട മുടഞ്ഞു.
ഉരുകിത്തിളച്ചുപോയ് അറിയാതെ ഞാൻ, കോപ
ജലധാര ഉള്ളിൽ പതഞ്ഞു കേറി.
ഉരിയാടിയില്ല ഞാൻ, നീയുമേവം, പിന്നെ
അപരാധിയെപ്പോലെ  നീ മറഞ്ഞു.
ഒരുവേള നിന്നു, തിരിഞ്ഞു നോക്കി, നിന്റെ
മിഴി തടത്തിൽ തുലാ മഴ ഇടിഞ്ഞോ?

ഇരുളിലേക്കാണ്ടു പോയ് നീ എങ്കിലും, എന്നിൽ
നിറയുന്ന നിൻ ദൈന്യ, വികൃത രൂപം;
നിഴലായി പിന്തുടർന്നീടുന്നുവോ, ഉച്ച
വെയിലിലും, ശാന്ത സായാഹ്നത്തിലും!

പഥികാ നീ എന്തിന്നു വഴി തടഞ്ഞു, ഗർവ്വ
മഹലിലേക്കുള്ളൊരെൻ രഥ യാത്രയിൽ;
നിബിഢ  ശിലാ സ്ഥൂല മണ്ഡപങ്ങൾ, തല്ലി
ബഹു ധൂളിയാക്കി കടന്നുപോകെ?
ഹിമ മേഘ പാളികൾ കുട ചൂടുമീ, ഘോര
കഠിനാന്ധകാരത്തുരുത്തിലേകൻ;
ഒരു ചോദ്യ ചിഹ്നപ്പൊരുൾപോലെ നീ, എന്റെ
ഉടയാടകൾ ചീന്തി എറിയുന്നുവോ?
പറയൂ നീ എന്തിനെൻ വഴി തടഞ്ഞു, ക്ഷിപ്ര-
മിരുൾ യാത്രകൾക്കു നീ വില പറഞ്ഞു?
എവിടെ ഞാൻ ചൊല്ലി പഠിച്ച  പാഠംഎന്റെ
തുണയായി മാറാഞ്ഞതെന്തു കൊണ്ടോ?

പഥികാ നീ എന്തിന്നു വഴി തടഞ്ഞു, നിത്യ
ജഠരാഗ്നി കൊണ്ടോ, പിപാസ കൊണ്ടോ?
തല ചായ്ക്കുവാനിടം തേടിയിട്ടോ, ബന്ധു
നിലയങ്ങളവിടെ തിരഞ്ഞു കൊണ്ടോ?
ശരണാർത്ഥി ആയിട്ടണഞ്ഞതാണോ, ദീന
കഥ പങ്കിടാൻ കൂട്ടു തേടിയാണോ?
നില പോയി ജീവിത പ്പെരുവഴിയിൽ, മൂക
ബലി മൃഗമായിട്ടണഞ്ഞതാണോ?
അറിയാതെ പോയി, ഷഡിന്ദ്രിയത്തിൽ, നിന്റെ
നിലയോ നിലാവോ തെളിഞ്ഞതില്ല.
ഇനി ഏതു ദിക്കിൽ നാം കണ്ടുമുട്ടും, നിന്നെ
ഒരു നോക്കു കൊണ്ടാടലാറ്റിടുവാൻ.
ഇനി ഏതു വഴിയമ്പലത്തിണ്ണയിൽ, നിന്റെ
വിറയാർന്ന കൈകൾ തലോടിടും ഞാൻ?


04.02.2017

1 comment:

  1. ഇരുളിലേക്കാണ്ടു പോയത്
    വികൃത രൂപം പൂണ്ട അഭയാർത്ഥിയായി
    വന്ന പഥികനാകാം ...

    ReplyDelete