Wednesday, June 14, 2017

തീരെ ചെറിയ ഉറുമ്പുകൾ.


...അതുകൊണ്ടാവാം അവയെ ആരും കാണാതെപോകുന്നത്.
...അതുകൊണ്ടു തന്നെ ആവാം അവയെ ആരും കേൾക്കാതെ പോകുന്നത്.
...അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് അവയെ ആരും അറിയാതെ പോകുന്നത്.
യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാതെ പോകുന്നത് ഒരു നഷ്ടമല്ല.
അറിഞ്ഞതാണു നഷ്ടം!

തീരെ ചെറിയ കാലുകൾ പരത്തി,
ആ വലിയ ഹൃദയം ഭൂമിയോടു ഏറ്റവും കൂടുതൽ  ചേർത്തുകൊണ്ടവ
എല്ലാവരും തോൽപ്പിക്കുന്ന വേഗതയിൽ മുന്നോട്ട് പോകും.
ആരും തന്നെക്കാൾ ചെറുതാക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ,
ആരെയും നിശ്ശബ്ദരാകാൻ അനുവദിക്കാതെ
അവ മണ്ണിന്റെ നനവ് നുകരും.
പിന്നെ വളർന്നു വലുതാവുന്ന വടവൃക്ഷങ്ങളുടെ ചോട്ടിൽ
തളർന്നുറങ്ങും.
അലറി വീശുന്ന തെക്കൻകാറ്റിനോടൊപ്പം
അവ മേഘങ്ങളെ ചുംബിച്ചു  പറന്നു പോകും.
പ്രളയത്തിന്റെ ഏകതാനതയിൽ
ഒരു പൊങ്ങു തടിപോലെ ഒഴുകി അലയും.
തന്നെക്കാൾ ചെറിയ സ്വപ്നങ്ങളിൽ അവ രമിക്കും.
ഒരു ചെന്നായയുടെ ഒരു നേരത്തെ
വിശപ്പടക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത
തന്റെ വലുപ്പത്തെ ഓർത്തു മാത്രം ദുഖിക്കും.

നിങ്ങൾ കണ്ടുവോ
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി
ഉഴറി ഓടിയ
എന്റെ തീരെ ചെറിയ ഉറുമ്പുകളെ?

2 comments:

  1. അലറി വീശുന്ന തെക്കൻകാറ്റിനോടൊപ്പം
    അവ മേഘങ്ങളെ ചുംബിച്ചു പറന്നു പോകും.
    പ്രളയത്തിന്റെ ഏകതാനതയിൽ
    ഒരു പൊങ്ങു തടിപോലെ ഒഴുകി അലയും.
    തന്നെക്കാൾ ചെറിയ സ്വപ്നങ്ങളിൽ അവ രമിക്കും.
    ഒരു ചെന്നായയുടെ ഒരു നേരത്തെ
    വിശപ്പടക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത
    തന്റെ വലുപ്പത്തെ ഓർത്തു മാത്രം ദുഖിക്കും...

    ReplyDelete
  2. എത്ര വായിച്ചിട്ടും മതിയായില്ല... അത്ര മനോഹരം..

    ReplyDelete